Wie wil mij helpen?


Ja, ik kan wel wat hulp gebruiken.
Het gaat om het volgende:

Dit blog ben ik ooit begonnen als een soort van dagboek.
Gaandeweg werd ik steeds meer gevonden 
en inmiddels bereik ik best wat lezers.
Ik heb de pagina statistieken ontdekt en zie dat ik 
elke maand minimaal 25000 page-views 'heb'.
Het totaal aantal gaat nu richting miljoen. 
Ongelofelijk vind ik dat.

Wat ik nu eigenlijk wel graag zou willen
is het opkrikken van het aantal volgers 
dat in de rechterkolom staat met fotootjes.
Inmiddels zijn dat er nu 63.

    

Wie zich daar aanmeldt kan aangeven om 
elke dag mijn blogje te ontvangen per mail en krijgt dan 
gratis en voor niets dagelijks een portie wooninspiratie.

En voor mij leuk als er meer volgers bij staan.
Wie wil zichzelf aanmelden?
Die doet mij een groot plezier..

Aanmelden gaat trouwens alleen met 
een google account, zoals een g-mail adres.

Alvast bedankt



Wat je bezit is op weg naar anderen




Ik heb dit jaar een plint agenda.
Nou ja, agenda het is meer een groot boekwerk,
met ruimte voor notities, een dagboek en de agenda zelf.
En overal mooie uitspraken, gedichten en illustraties.
Onhandig groot, in sommige tassen past hij amper,
maar zo fijn om in te kijken en lijstjes in af te vinken...

De bovenstaande illustratie met een intrigerende tekst 
staat afgebeeld naast de agenda van week 9.

Dan hebben we net de olympische winterspelen achter de rug
en ben ik hopelijk een eind op weg met de trui voor mijn man 
waar ik aan ga beginnen om de wedstrijdspanning 'weg te breien'...

Is weer eens wat anders dan het olympische dekentje 
dat ik vier jaar geleden maakte.



 We hebben er nog steeds plezier van...



Hupsakee, weg ermee!


Néé, je erfgenamen zitten niet te wachten op je verzameling gladgestreken inpakpapier en laden vol hotelzeepjes 


Döstädning is een samentrekking van de Zweedse woorden voor dood en schoonmaken.Margareta Magnusson, die zichzelf omschrijft als ‘ergens tussen de 80 en de 100’, schreef er een boek over: Opruimen voor je doodgaat.

Waar het om draait is dat je zodra je een bepaalde leeftijd bent gepasseerd, je stukje bij beetje je huis gaat ontdoen van je in al die jaren verzamelde troep. Want néé, je erfgenamen zitten niet te wachten op je verzameling zorgvuldig gladgestreken inpakpapier, zes decennia kerstkaarten, vuilniszakken vol oude dekbedovertrekken en handdoeken die ‘best nog wel als poetslap te gebruiken zijn’, telefoonboeken uit het jaar kruik, laden vol oude make-up en hotelzeepjes, schoenendozen met onbestemde vakantie kiekjes, souvenirs zonder sentimentele waarde enzovoort.


Een mooie antieke kast, een prachtige vintage jas, een waardevol schilderij, ja, daar heeft niemand bezwaar tegen. Maar de onvoorstelbare hoeveelheid spullen die we in de loop van ons leven bij elkaar hoarden kan je erfgenamen met een flink schuldgevoel opzadelen als ze het na je dood moeten weggooien. En niet alleen dat: ontspullen schijnt ook een stressverminderende factor te zijn. Veel spullen leiden makkelijk tot chaotische kasten en kamers, en chaos veroorzaakt stress. Dus het is niet alleen beter voor je familie, maar ook voor jezelf. 

 Bovendien loop je in een opgeruimd huis loop je minder risico op val- en struikelpartijen, ook dat is mooi meegenomen 

Waar de beroemde Japanse opruimgoeroe Marie Kondo pleit voor het doneren aan kringloopwinkels en liefdadigheidsorganisaties, vindt Magnusson het een beter idee om je spullen bij leven en welzijn weg te geven aan vrienden en familieleden die er écht blij mee zijn. Zo beleef je er zelf ook nog voldoening aan. Ook is Magnusson zich ervan bewust dat een heleboel persoonlijke brieven, foto’s en dergelijke vaak voor niemand anders dan jezelf interessant zijn. Zij bewaart ze in een ‘weggooidoos’ die haar kinderen later ongezien weg kunnen gooien. 

Dat moeten ze dan wel kunnen natuurlijk!

vrij naar deze 


Gisteren


Laat ik eens een verslagje doen van een dag uit mijn leven.

Gisteren was ik al om zeven uur mijn bed uit omdat ik om kwart over acht in de auto wilde zitten. Het was heel mistig en toen ik over de brug reed zag ik de IJssel zo breed als nooit eerder zag.
Een enorme watervlakte met van die mistflarden erboven. Prachtig! 

Ik heb geen foto's kunnen maken, maar later die dag zag ik op Facebook onderstaand filmpje:


Dankzij de mist was het heel druk op de weg.
Ik heb nooit een TomTom gehad, maar van mijn dochter had ik gehoord dat er sowieso een routeplanner op mijn telefoon zit. Die had ik maar eens aangezet. En dat was heerlijk. Een mevrouw vertelde me steeds hoe ik moest rijden, dat ik nog steeds op de snelste route reed en wat nu weer de verwachtte aankomsttijd was afhankelijk van de verkeersdrukte in het land.

Uiteindelijk deed ik er toch twee uur over. Ondanks de gezellige afleiding van radio1 was ik wel aan koffie toe toen ik aankwam. Ik was gevraagd voor een interieuradvies bij een gezin van vader, moeder en drie puberdochters waaronder een tweeling in Zoetermeer. De moeder is een vrolijke, part-time werkende vrouw. Naast het drukke gezin doet zij ook nog vrijwilligerswerk. 
Het huis is ruim maar toch een beetje te vol en heeft gewoon wel wat aandacht nodig. 
De vraag was: Hoe kan het mooier? En als we een kachel willen waar moet die dan? 
Al brainstormend kwamen we erachter wat uit de kamer zou mogen verdwijnen. Ik bedacht wat verplaatsingen en een plek voor de kachel. We hebben de hoekbank een stuk vrijer in de ruimte gezet, het kleed beter neergelegd en zo kwamen we ergens.

De oplossing leek: Van alles een beetje minder, de meubels wat helderder in de ruimte plaatsen en spullen meer gegroepeerd. We hebben schilderijen verplaatst en een lichtplan gemaakt. Daarna de kleuren bepaald, rekening houdend met de wens om meer rust en eenvoud. Er hoeft niet veel gekocht te worden, twee fauteuiltjes en twee lampen. En dan de gewenste palletkachel. Volgens mij was ze dik tevreden. En ik ook. Om kwart voor een stapte ik weer in de auto. 

Toen ik om kwart voor drie thuis was had ik honger en was ik gaar. Ik vertrok met een grote kop thee en twee boterhammen naar bed waar ik mezelf trakteerde op een aflevering van de hilarische netflixserie: Bonusfamiljen.
Ik deed nog even mijn ogen dicht. Toen kwam Wim thuis, die die dag al naar een begrafenis en op ziekenbezoek was geweest. We hebben even onze dag bijgepraat.
Ik stuurde wat appjes en werd gebeld voor een interieuradvies bij iemand die bij ons in de straat woont. Lekker dichtbij. Om zes uur ging ik koken. Nou ja, koken... ik maakte een salade bij een halve groentetaart die nog over was van dinsdag. Glaasje wijn erbij.

Om zeven uur vertrok ik naar de IJsselstroom. Daar was een nieuwjaarsborrel van een ondernemers vereniging: 'Ondernemers in bedrijf.' Ik ben daar geen lid van, maar deze bijeenkomst  was voor iedereen toegankelijk. Ik kende niet veel mensen, alleen een wethouder voor wiens huis ik een paar jaar terug een nieuwe indeling maakte en plek voor een nieuwe keuken en een banketbakker die me ooit eens advies heeft gevraagd voor de inrichting van zijn vorige en huidige winkel annex koffieruimte. 

De avond ging over linkedIn. Het leukste onderdeel was dat we elkaar gingen opzoeken op LinkedIn en we onze buur voorstelde aan de hand van het LinkedIn profiel. Ik zat naast Ria Steging die de Boekenboom in Ruurlo heeft bedacht / laten maken. Zie de foto links.

Ook ontmoette ik de Nederlands kampioen parketleggen en zijn vrouw, een interieurstyliste en een vrouw die in de IJsselstroom meditatieles en lichaamswerk verzorgt. We kregen werkelijk heerlijke en prachtig verzorgde hapjes van Catering Zutphen.  

Ik ging vooral ook naar deze bijeenkomst voor het gebouw. De IJsselstroom was vroeger een wasserij op de IJsseldijk en is nu werkelijk prachtig gerestaureerd.
De inrichting is stoer en industrieel, maar tegelijk ook warm en onopgesmukt. Degene die de zakelijke verhuur regelde liet me alle ruimtes even zien. Inspirerend! 




Toen ik terug fietste was er zoveel mist dat ik de overkant van de IJssel en zelfs de brug niet kon zien. Ik zag de lichten op de brug pas toen ik er op fietste. Om half elf kwam ik binnen. Wim lag al op bed, want die moest er vanmorgen al om half zes weer uit om een vroege dienst te draaien. Ik nam een kop thee, legde wat woordjes wordfeud, las mijn mailtjes en sukkelde onder Jinek in slaap. Het was een best leuke dag...



Was drogen in het trappenhuis!




Onze buren hebben een wasrekje op maat boven de trap naar de zolder.
Het ligt los, kan ook zo weer weg als er iets groots door moet.
Super handig en het ziet er ook nog mooi uit...



De veldkeuken Amelisweerd



Door het mooie kookboek van de veldkeuken dat ik cadeau kreeg van Wim
kwam mijn vriendin Ingrid die met haar vriend in Utrecht woont, 
op het mooie idee om ons - toen we laatst bij hen op bezoek waren -
te trakteren op een lunch in dat restaurant in Amelisweerd. 

Er hadden meer mensen dat plan opgevat.
Het was de laatste zondag van de kerstvakantie met koud maar zonnig weer.
Veel mensen wandelden daar rond in de mooie omgeving.
Wij gingen met de auto omdat Wim een kleine spierscheuring 
in zijn been had opgelopen bij het joggen die avond ervoor.
Aangekomen bij het overvolle restaurant moesten we 
een kwartiertje wachten tot er een plekje voor ons was.
Dat was geen straf, wat is daar veel leuks & lekkers te zien!

  

Er is daar allerhande prachtig brood, sap, chutney en muesli te koop.

De vitrine met zelfgebakken taart raakte al aardig leeg...


Wij hadden een overheerlijke lunch, 
vegetarisch, met veel groente en ook veel smaak.
 Echt een aanrader!

Nu nog zelf aan de slag met het kookboek.
Ik houd jullie op de hoogte.



De was drogen!




Nat wasgoed dat je niet in de droger wil doen, maar gewoon even uithangen 
of liggend laten drogen, daar zijn allerlei slimme rekjes voor bedacht.
Uit- of neerklapbaar, uittrekbaar, draaibaar, vast en ophijsbaar...

 




We hebben geen droger en we missen hem ook helemaal niet.
Wij hebben op zolder fijne harmonica rekjes en een los droogrek.
En een paar lijntjes in het trappenhuis voor langere dingen.
Op zolder kan ik het spul zo lang kan laten hangen als ik wil,
het hangt niemand in de weg, verkleurt niet en waait niet weg.
En ik heb een man die de was meestal wel ophangt.... ideaal!



DIY bed achterwand met kast





- van VT wonen komt deze DIY bed-achterwand met kast - 

Een achterwand voor het bed hoeft niet per se tegen de muur te staan,
 je kunt hem ook multifunctioneel inzetten als tussenwand in de kamer. 
Erachter heb je dan plaats voor een inloopkast of extra opbergruimte.
 Twee vliegen in één klap!

VT wonen maakte een werkbeschrijving met een handig filmpje 
waarin wordt voorgedaan hoe het moet. 
Kijk maar eens: 

Persoonlijk vind ik de bergruimte in deze kast niet zo praktisch
vanwege bukken voor de laagste plank en met 60 cm diep wat lomp.
Ik zou - denk ik - liever kiezen voor een kant en klare ladekast,
(zo'n 120 - 140 cm hoog en hooguit (eleganter) 40 cm diep) 
die je dan ook nog mooi kunt ombouwen / inbouwen. 

Maar het idee van een bed vrij in de ruimte 
met een kast aan hoofd of voeteneind
kan in soms heel erg mooi uitpakken. 
Dus dat is zeker een overweging waard.


Opmerkelijke kerstboom!


In Boedapest staat deze hoge kerstboom gemaakt van 365 sledes. 
Design studio Hello Wood bouwde deze speciale installatie 
aan de voorkant van het Paleis van de Kunsten. 
Als de kerst voorbij is worden de sleden geschonken 
aan kinderen van SOS Kinderdorp in Hongarije.